Αθλητικό Σωματείο ''Ο Απιδανός''

  Οι πρόσφατοι αγώνες στίβου στη Χαλκίδα δεν πρόσφεραν μόνο νέα ατομικά ρεκόρ στους αθλητές  μας, αλλά αποτέλεσαν ένα σπουδαίο μάθημα αγωνιστικής ωριμότητας. Ακολουθεί η αναλυτική παρουσίαση των επιδόσεων και η τεχνική αποτίμηση της προσπάθειας των παιδιών μας. Πίνακας Επιδόσεων Αθλητής / Αθλήτρια Κατηγορία Αγώνισμα Χρόνος Θέση / Σύνολο Σημειώσεις Πέτρος Λιακόπουλος Κ18 100μ. 12,03'' 35ος / 52 Σταθερή παρουσία Βασίλης Αποστολίδης Κ18 100μ. 12,74'' 47ος / 52 Δυναμική κούρσα Γρηγόρης Τσιάμπας (ΑΣΦ) Κ18 100μ. 12,77'' 48ος / 52 Θετικό πλασάρισμα Ελένη Μπολούτσου Κ18 100μ. 13,66'' 33η / 50 Νέο ατομικό ρεκόρ Δήμητρα Θεοχάρη Κ18 100μ. 13,97'' 39η / 50 Νέο ατομικό ρεκόρ Φωτεινή Κεφαλά Κ16 80μ. 11,56'' 14η / 19 Μεγάλη συντριβή ρεκόρ Ανάλυση Προσπάθειας Κατηγορίας Κ18 (Αγόρια - Κορίτσια) Η συμμετοχή των αθλητών και αθλητριών της κατηγορίας Κ18 στα 100 μέτρα είχε υψηλό βαθμό δυσκολίας, καθώς κλήθηκαν να συναγωνιστούν αθλητές μεγαλύτερων ηλικιακών κ...

  Εισαγωγή Η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης βιοϊατρικής. Ενώ η γενετική προδιάθεση καθορίζει περίπου το 25% της μεταβλητότητας στη διάρκεια ζωής του ανθρώπου, το υπόλοιπο 75% επηρεάζεται από τροποποιήσιμους παράγοντες του τρόπου ζωής. Μεταξύ αυτών, η φυσική δραστηριότητα αναγνωρίζεται πλέον ως η πιο αποτελεσματική μη φαρμακευτική παρέμβαση για την προαγωγή της υγείας και την παράταση του προσδόκιμου ζωής. Επιδημιολογικά Δεδομένα και Προσδόκιμο Ζωής Μεγάλες μελέτες παρατήρησης έχουν δείξει σταθερά ότι τα άτομα που πληρούν τα συνιστώμενα όρια άσκησης ζουν περισσότερο από τα καθιστικά άτομα. Μείωση θνησιμότητας: Η πραγματοποίηση 150-300 λεπτών μέτριας έντασης αερόβιας άσκησης την εβδομάδα σχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου. Κέρδος σε έτη ζωής: Έρευνες δείχνουν ότι η συστηματική άσκηση μπορεί να προσθέσει από 3,4 έως 4,5 χρόνια ζωής, ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος του ατόμου. Δόση-απόκριση (Dose-response): Τ...

Η υπερφόρτωση των παιδιών προσχολικής ηλικίας (3-6 ετών) με πολλαπλές εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο σύνδρομο της αθλητικής εξουθένωσης (burnout) και στην πλήρη απόρριψη κάθε μορφής σωματικής άσκησης . Αν και οι γονείς ξεκινούν με την πρόθεση να προσφέρουν εφόδια, η επιστήμη της αναπτυξιακής ψυχολογίας και της αθλητικής παιδαγωγικής προειδοποιεί ότι το αναπτυσσόμενο νευρικό και μυοσκελετικό σύστημα των νηπίων δεν είναι έτοιμο να διαχειριστεί το βάρος ενός υπερφορτωμένου προγράμματος. 1. Το Παράδοξο του «Υπερ-προγραμματισμού» (Overscheduling) Στη σύγχρονη κοινωνία, η τάση για «δόμηση» του ελεύθερου χρόνου των παιδιών ξεκινά ήδη από τα 3 ή 4 έτη. Όταν ένα νήπιο συμμετέχει σε δύο ή περισσότερες οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες (π.χ. ταυτόχρονα κολύμβηση, ποδόσφαιρο και ρυθμική), παραβιάζεται ο θεμελιώδης κανόνας της παιδικής ηλικίας: η ανάγκη για ελεύθερο, μη δομημένο παιχνίδι (unstructured free play). Έλλειψη χρόνου αποκατάστασης : Τα νήπια ...

  1. Χαμηλή Αντίληψη Κινητικής Ικανότητας και Φόβος Αποτυχίας Ο σημαντικότερος ίσως παράγοντας άρνησης είναι η χαμηλή αυτοπεποίθηση σχετικά με τις αθλητικές δεξιότητες του παιδιού. Δημόσια έκθεση : Το μάθημα της ΦΑ απαιτεί την εκτέλεση κινήσεων μπροστά στα μάτια των συμμαθητών. Άγχος αξιολόγησης : Παιδιά που θεωρούν ότι «δεν είναι καλά στα σπορ» βιώνουν έντονο άγχος ότι θα γελοιοποιηθούν ή θα αποτύχουν. Στρατηγική αποφυγής : Η πλήρης άρνηση συμμετοχής λειτουργεί ως ένας μηχανισμός άμυνας για την προστασία της αυτοεικόνας τους. 2. Υπερβολική Έμφαση στον Ανταγωνισμό (Κλίμα «Εγώ») Η δομή του μαθήματος επηρεάζει καθοριστικά τα κίνητρα των μαθητών. Προσανατολισμός στο αποτέλεσμα : Όταν ο εκπαιδευτικός ή το πρόγραμμα εστιάζει αποκλειστικά στη νίκη, στο σκορ και στις επιδόσεις των «καλύτερων» αθλητών, τα λιγότερο ανταγωνιστικά παιδιά περιθωριοποιούνται. Ψυχική πίεση : Έρευνες δείχνουν ότι το ανταγωνιστικό κλίμα (κλίμα με έμφαση στο «Εγώ») αυξάνει την ψυχική πίεση και την ανία, οδηγώντας ...

  Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε καθέναν από εσάς. Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια λειτουργίας, η δική σας εμπιστοσύνη μετέτρεψε την προσπάθειά μας σε μια παγκόσμια κοινότητα, καθώς υποδεχόμαστε καθημερινά επισκέπτες από την Ευρώπη , τις ΗΠΑ και την Ασία . Η αγάπη σας αποδεικνύεται έμπρακτα, αφού μόνο αυτόν τον μήνα οι παρακολουθήσεις μας αγγίζουν ήδη τις 4.500 ! Αυτό το μεγάλο ορόσημο των 20.000+ συνολικών προβολών μας γεμίζει δύναμη και ευθύνη για να συνεχίσουμε να σας προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό περιεχόμενο. Συνεχίζουμε μαζί, σε κάθε γωνιά του πλανήτη!

 Η «δεύτερη πνοή» οφείλεται κυρίως στη μετάβαση του οργανισμού από τον αναερόβιο στον αερόβιο μεταβολισμό, καθώς και στην αποκατάσταση του αρχικού ελλείμματος οξυγόνου . Κατά την έναρξη μιας έντονης παρατεταμένης μυϊκής προσπάθειας, όπως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, οι μύες απαιτούν άμεσα μεγάλες ποσότητες ενέργειας (ATP). Επειδή το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό σύστημα χρειάζονται μερικά λεπτά για να προσαρμοστούν και να αυξήσουν την παροχή οξυγόνου, ο οργανισμός καλύπτει προσωρινά τις ανάγκες του αναερόβια, προκαλώντας συσσώρευση γαλακτικού οξέος και αίσθημα δύσπνοιας. Μόλις επέλθει η «μεταβολική ισορροπία» (steady state), η αναπνοή ρυθμίζεται, η κόπωση υποχωρεί και ο αθλητής βιώνει τη «δεύτερη πνοή». Κάθε δρομέας μεγάλων αποστάσεων έχει βιώσει αυτή την κρίσιμη στιγμή: στα πρώτα χιλιόμετρα τα πνευμόνια «καίνε», η ανάσα είναι κοφτή και το σώμα στέλνει σήματα να σταματήσει. Ξαφνικά, μετά από 10 έως 15 λεπτά, η δυσφορία εξαφανίζεται μαγικά. Η αναπνοή γίνεται βαθιά και ρυθμική...

Όταν ένας αθλητής απέχει από την προπόνηση λόγω τραυματισμού, υποχρεώσεων ή ξεκούρασης, η απώλεια της φυσικής κατάστασης και του μυϊκού όγκου είναι αναπόφευκτη. Ωστόσο, η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι η επιστροφή στα προηγούμενα επίπεδα απόδοσης γίνεται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι η αρχική τους απόκτηση. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στη «μυϊκή μνήμη» (muscle memory) και υποστηρίζεται από ισχυρά νευρολογικά και κυτταρικά δεδομένα. Ο Μηχανισμός των Μυοπυρήνων Για πολλά χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι όταν ένας μυς ατροφεί, τα κύτταρά του πεθαίνουν και χάνονται. Η σύγχρονη κυτταρική βιολογία όμως ανέτρεψε αυτή τη θεωρία μέσω της μελέτης των μυοπυρήνων. Η Αρχική Προπόνηση: Κατά την πρώτη περίοδο μυϊκής ανάπτυξης (υπερτροφία), τα δορυφορικά κύτταρα των μυών συγχωνεύονται με τις υπάρχουσες μυϊκές ίνες, προσφέροντας νέους μυοπυρήνες. Οι πυρήνες αυτοί είναι απαραίτητοι για τη διαχείριση του αυξημένου μεγέθους του μυός. Η Περίοδος Αποχής (Detraining): Όταν η προπόνηση σταματά, ο μυς μικραίνει σε μέγε...