Ηπειρώτικος χορός, "Παραμυθιώτικος"!
Η περίοδος της Τουρκοκρατίας, όπως ήταν φυσικό, επηρέασε τον χαρακτήρα και τη ζωή των Ηπειρωτών. Αυτό φαίνεται σε κάθε τους κοινωνική εκδήλωση· τους έκανε ανθρώπους με πείσμα και αποφασιστικότητα, με όρεξη για ζωή και κίνηση. Ως αποτέλεσμα, το τραγούδι και ο χορός αποτέλεσαν αναπόσπαστα στοιχεία όλης σχεδόν της καθημερινότητάς τους. Για παράδειγμα, η συμμετοχή όλων των κατοίκων του χωριού στον ανοιχτό κύκλο του χορού, στον ζευγαρωτό ή στο «διπλοκάγκελο», πιασμένων χέρι – χέρι, συμβόλιζε αλλά και ενίσχυε την ενότητά τους ως μελών της ίδιας κοινότητας.
Σε πολλές περιπτώσεις ο χορός αποτελούσε κριτήριο για την επιλογή του γαμπρού και της νύφης, ενώ η συμμετοχή μιας κοπέλας σ’ αυτόν ήταν δείγμα ότι έφτασε σε ηλικία γάμου και ήταν έτοιμη να δεχθεί προτάσεις.
Στους δημόσιους αυτούς χορούς ο καθένας είχε την θέση του και η σειρά του ήταν προκαθορισμένη, με βάση την κοινωνική θέση, την ηλικία και το φύλο του χορευτή. Οι δημοτικοί χοροί Μαλίκμπασης, Τσιτομήτρος, Μαρίκα, Μαύρο Πουλάκι, Παραμυθιά, Καραμαντάτικο, Μπεράτι, Οσμάν Τάκας, Πέρδικα, είναι αποκλειστικά χοροί της Παραμυθιάς και του Σουλίου και έχουν διαδοθεί σε όλο το κόσμο ως ορισμένοι από τους καλύτερους παραδοσιακούς χορούς.
Συγκεκριμένα ο Παραμυθιώτικος είναι κυκλικός αλλά και κάποιες φορές αντικριστός γυναικείος και αντρικός χορός της περιοχής της Παραμυθιάς Ηπείρου, απ’ όπου πήρε και το όνομά του. Χορεύεται με γρήγορη οργανική μουσική, σε δίσημο ρυθμό και σε μέτρο 2/4. Ο χορός αποτελούνταν από δύο χορευτικά μοτίβα των 6 κινήσεων. Η λαβή των χεριών ήταν από τις παλάμες με τα χέρια τεντωμένα κάτω για το πρώτο μοτίβο και με λυγισμένους τους αγκώνες για το δεύτερο. Τα βήματα του δεύτερου χορευτικού μοτίβου είναι σχεδόν επιτόπια, αποτελούν στην ουσία μικρά πηδήματα.
Σε πολλές περιπτώσεις ο χορός αποτελούσε κριτήριο για την επιλογή του γαμπρού και της νύφης, ενώ η συμμετοχή μιας κοπέλας σ’ αυτόν ήταν δείγμα ότι έφτασε σε ηλικία γάμου και ήταν έτοιμη να δεχθεί προτάσεις.
Στους δημόσιους αυτούς χορούς ο καθένας είχε την θέση του και η σειρά του ήταν προκαθορισμένη, με βάση την κοινωνική θέση, την ηλικία και το φύλο του χορευτή. Οι δημοτικοί χοροί Μαλίκμπασης, Τσιτομήτρος, Μαρίκα, Μαύρο Πουλάκι, Παραμυθιά, Καραμαντάτικο, Μπεράτι, Οσμάν Τάκας, Πέρδικα, είναι αποκλειστικά χοροί της Παραμυθιάς και του Σουλίου και έχουν διαδοθεί σε όλο το κόσμο ως ορισμένοι από τους καλύτερους παραδοσιακούς χορούς.
Συγκεκριμένα ο Παραμυθιώτικος είναι κυκλικός αλλά και κάποιες φορές αντικριστός γυναικείος και αντρικός χορός της περιοχής της Παραμυθιάς Ηπείρου, απ’ όπου πήρε και το όνομά του. Χορεύεται με γρήγορη οργανική μουσική, σε δίσημο ρυθμό και σε μέτρο 2/4. Ο χορός αποτελούνταν από δύο χορευτικά μοτίβα των 6 κινήσεων. Η λαβή των χεριών ήταν από τις παλάμες με τα χέρια τεντωμένα κάτω για το πρώτο μοτίβο και με λυγισμένους τους αγκώνες για το δεύτερο. Τα βήματα του δεύτερου χορευτικού μοτίβου είναι σχεδόν επιτόπια, αποτελούν στην ουσία μικρά πηδήματα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου