Νομοτέλειες που καθορίζουν τις σχέσεις ανάμεσα στην επιβάρυνση, προσαρμογή και βελτίωση της απόδοσης

 

Προσαρμογή θεωρείται από τη μια μεριά η ρύθμιση των βιολογικών και ψυχολογικών λειτουργικών συστημάτων, που γίνεται κάτω από την επίδραση των εξωτερικών επιβαρύνσεων, σε ένα υψηλότερο επίπεδο απόδοσης και από την άλλη η ρύθμιση σε ειδικές εξωτερικές συνθήκες.

Η βιολογική και η ψυχολογική προσαρμογή θεωρείται πάντα σαν μια ομοιόμορφη διαδικασία. Η προπόνηση επιφέρει λειτουργικές, βιομηχανικές και μορφολογικές προσαρμογές στο σώμα και συνεισφέρει στη διαμόρφωση των ψυχολογικών ιδιοτήτων, που δίνουν την δυνατότητα στον αθλητή να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο τ' αποθέματά του.

Η επιβάρυνση, η προσαρμογή και η βελτιωμένη απόδοση συνδέονται μεταξύ τους με νόμους που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη συστηματική κατεύθυνση της προπόνησης.

1. Οι διαδικασίες προσαρμογής απελευθερώνονται μόνο όταν η προπόνηση φτάνει στη μεγαλύτερη δυνατή της ένταση, που εξαρτάται από το ατομικό επίπεδο απόδοσης και από ένα ορισμένο ελάχιστο ποσό. Αυτό ισχύει επίσης και για την ανάπτυξη των ψυχολογικών ιδιοτήτων και της αντοχής σε ψυχολογικά φορτία. Γι' αυτό το λόγο, η ψυχολογία διαφοροποιεί τη διανοητική ένταση από το ψυχολογικό φορτίο. Οι διαδικασίες της προσαρμογής έρχονται στην επιφάνεια μόνο με απαιτήσεις που τις νιώθουμε σαν ένα φόρτο που ενοχλεί πολύ έντονα την ψυχολογική και σωματική ισορροπία, η οποία μπορεί να επανέλθει μόνο σ' ένα ανώτερο επίπεδο ή με επιπρόσθετα λειτουργικά αποθέματα.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιβάρυνση θα πρέπει να θεωρούνται σαν μια ολότητα. Μια σημαντική ποσότητα, χωρίς την απαραίτητη ελάχιστη ένταση, δεν οδηγεί σε προσαρμογές περισσότερο από ό,τι οι έντονες επιβαρύνσεις με πολύ λίγο όγκο.

Κατώτερη ποιότητα κινήσεων εμποδίζει την απαραίτητη πρόοδο μάθησης, ακόμα και με υψηλή επιφόρτιση για την παραγωγή τεχνικής ικανότητας. Η αμοιβαία προσαρμογή μεταξύ όλων των παραγόντων πρέπει να κατορθωθεί σε σχέση με το σκοπό του προπονητικού στόχου. Όσο πιο κοντά τα επιφορτικά χαρακτηριστικά του "όγκου" και της "έντασης" πλησιάζουν τις μεγαλύτερες δυνατές τιμές, που εξαρτώνται από το πρόσκαιρο ατομικό επίπεδο απόδοσης και επιφόρτισης, τόσο πιο γρήγορα και με περισσότερη συνέπεια θ' αναπτυχθεί το επίπεδο απόδοσης. Όσο μεγαλύτερη η απόκλιση από την καλύτερη δυνατή τιμή (μικρή ή μεγάλη επιφόρτιση), τόσο μικρότερη είναι η επίδραση της προπόνησης. Οι υπερβολικές απαιτήσεις από το άτομο προκαλούν μείωση της ικανότητας προσαρμογής και ρύθμισης των σωματικών και ψυχολογικών λειτουργικών συστημάτων, που μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα μια πτώση της απόδοσης. Αν η αναλογία μεταξύ όγκου και έντασης δε διαλεχτεί σωστά, δε θα υλοποιηθεί σωστά ο αντικειμενικός σκοπός της προπόνησης.

...συνεχίζεται

ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ - ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

D. HARRE