Προπόνηση και βιολογικές προσαρμογές

Ερώτηση : Είναι αλήθεια ότι η σωματική άσκηση μπορεί να προκαλέσει αιφνίδιο θάνατο;

Απάντηση : Είναι γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι πέθαναν κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το πέρας της έντονης μυϊκής προσπάθειας. Οι θάνατοι αυτοί μπορούν να αποδοθούν σε δύο βασικές αιτίες. Η μία μπορεί να είναι υποβόσκουσα καρδιακή ανωμαλία από την οποία έπασχε το θύμα και την οποία αγνοούσε, γιατί δεν είχε υποβληθεί σε κατάλληλο ιατρικό και ειδικό καρδιολογικό έλεγχο. Η άλλη αιτία μπορεί να είναι η ανεπαρκής επαναφορά φλεβικού αίματος στην καρδιά, λόγω απότομης διακοπής της προσπάθειας.

  Η εξήγηση στην 2η περίπτωση έχει ως εξής : Η αυξημένη απαίτηση του οργανισμού σε οξυγόνο, έχει ως συνέπεια την αύξηση της καρδιακής συχνότητας, της αρτηριακής πίεσης και της ροής αίματος στους μυς. Η αύξηση αυτή ενισχύεται από την έκκριση κατεχολαμινών. Όταν όμως σταματάει απότομα η προσπάθεια λιγοστεύει η ροή του αίματος και χαμηλώνει αντανακλαστικά η αρτηριακή πίεση, ενώ η καρδιακή συχνότητα παραμένει για λίγα δευτερόλεπτα σε υψηλό επίπεδο. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κατεχολαμίνες που εξακολουθούν να παράγονται κατά την αποκατάσταση και που διεγείρουν την καρδιά και παρατηρείται ισχαιμία, που μπορεί να προκαλέσει αιφνίδιο θάνατο.

  Έτσι υπάρχει ο κίνδυνος της ανεπαρκούς αποκατάστασης από την άσκηση. Για το λόγο αυτό η άσκηση δεν πρέπει ποτέ να διακόπτεται απότομα, αλλά να μειώνεται προοδευτικά η έντασή της μέχρι οι λειτουργίες του οργανισμού επανέλθουν σε μια σχετική κατάσταση ομοιοστασίας. Η ελάχιστη διάρκεια της μειωμένης αυτής προσπάθειας κατά την αποκατάσταση πρέπει να είναι πέντε λεπτά.

  Συμβαίνει όμως καμιά φορά το άτομο να αισθάνεται ζάλη κατά την άσκηση ή και να λιποθυμάει. Στην περίπτωση αυτή επιβάλλεται ύπτια κατάκλιση και ανύψωση των ποδιών πάνω από το επίπεδο της κεφαλής, έτσι ώστε να εμποδιστεί η λίμναση του αίματος στα κάτω άκρα και να διευκολυνθεί η επαναφορά του στην καρδιά.  

Πηγή : ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ - ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΥΙΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ 

ΒΑΣΙΛΗ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ