Εσωτερική και εξωτερική παρακίνηση

 

Υπάρχουν πολλές αιτίες που ωθούν τα παιδιά στον αθλητισμό. Μερικές αιτίες βρίσκονται μέσα στη φύση των σπορ. Οι δραστηριότητες, δηλαδή, όπως το σουτ, η ντρίπλα κ.λ.π., είναι δραστηριότητες ευχάριστες από μόνες τους. Αυτό το είδος της παρακίνησης ονομάζεται εγγενής ή εσωτερική (intrinsic) και πηγάζει από τη δραστηριότητα. Επίσης τα παιδιά μπορεί να συμμετέχουν για λόγους, που έχουν σχέση με την ανάγκη για υπεροχή, για επιδοκιμασία και αναγνώριση. πολλά παιδιά επίσης συμμετέχουν στα σπορ, επειδή περιμένουν να ανταμειφθούν για τη συμμετοχή τους. Αυτή η παρακίνηση ονομάζεται εξωτερική (Extrinsic Motivation).

Ένα  άλλο θέμα που μελετήθηκε από τους ερευνητές αφορά τη σχετική δύναμη της εσωτερικής και της εξωτερικής παρακίνησης. Οι περισσότεροι επιστήμονες είναι υπέρ των εσωτερικών παρακινήσεων, που τις θεωρούν πιο υγιείς από τις εξωτερικές. Με την "εσωτερική" τα παιδιά είναι πιο επίμονα, αποδίδουν καλύτερα και διατηρούν το ενδιαφέρον τους για μακρύτερο χρονικό διάστημα. Για να αιτιολογήσουν τον παραπάνω ισχυρισμό, οι υποστηρικτές της θεωρίας της "απόδοσης" (Attribution) τονίζουν πως, αρχικά, το παιδί αντιλαμβάνεται ότι ελέγχει τις δραστηριότητές του και το επίπεδο απόδοσής του. Με την εισαγωγή των εξωτερικών κινήτρων, (υλικών ανταλλαγμάτων), το παιδί θεωρεί πως ελέγχεται από άλλους και αποδίδει την αποτυχία και επιτυχία του σε άλλους παράγοντες, έξω από τον εαυτό του (Deci 1972). Κατ' αυτόν τον τρόπο, η απόδοση θεωρείται ως ένα μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού (αντάλλαγμα), παρά ένας σκοπός καθ' αυτός. Αυτό ίσως αποτελεί και την αφετηρία για έναν, όλο και περισσότερο αυξανόμενο καιροσκοπισμό στον αθλητισμό, που παρατηρείται στις μέρες μας.

Πηγή : Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

Δρ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΓΑΝΗΣ