Αθλητικό Σωματείο ''Ο Απιδανός''

Άσκηση και έμμηνος ρύση   Οι απόψεις είναι αντικρουόμενες για το εάν μια αθλήτρια επιτρέπεται ή απαγορεύεται να ασκείται εντατικά κατά τις ημέρες της εμμήνου ρύσεως. Πολλές αθλήτριες αποφεύγουν να συμμετάσχουν σε επίσημους αγώνες κατά τις ημέρες της εμμηνορυσίας ή προσπαθούν φαρμακευτικά να μετατοπίσουν αυτές. Ωστόσο, η άποψη που επικρατεί είναι ότι όλες οι γυναίκες μπορούν να ασκούνται ελεύθερα κατά τις ημέρες αυτές, εκτός κι αν εμφανίζουν διάφορα δυσάρεστα συμπτώματα, όπως κοιλιακά άλγη, κεφαλαλγία κ.α. ή η απόδοσή τους επηρεάζεται σημαντικά κατά την εμμηνορυσία.  Ακόμη και η κολύμβηση δεν αντενδείκνυται κατά την εμμηνορυσιακή φάση, όταν χρησιμοποιούνται κατάλληλα κολπικά ταμπόν, καθώς και τα απαράιτητα μέτρα ατομικής υγιεινής. Δεν υπάρχει συμφωνία απόψεων για την επίδραση της εμμήνου ρύσεως στη δύναμη, ευκινησία ή στο χρόνο αντίδρασης κατά την άσκηση. Ορισμένες αθλήτριες παρουσιάζουν μείωση της επίδοσής τους κατά τη προεμμηνορυσιακή περίοδο ή στις πρώτες ημέρες της εμμηνορυ...

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ Άσκηση και έμμηνος ρύση Πιθανά αίτια που οδηγούν σε διαταραχές της εμμήνου ρύσεως στις αθλήτριες αναφέρονται τα εξής : α) Χαμηλή περιεκτικότητα σωματικού λίπους. Υποστηρίζεται ότι μια οριακή ποσότητα σωματικού λίπους απαιτείται για την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως (17%),  καθώς και για την διατήρησή της (22%). Κοπέλες, αθλήτριες ή μη, που υποβλήθηκαν σε προγράμματα δίαιτας που οδήγησαν σε μεγάλη απώλεια βάρους, είχαν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών διαταραχών στον καταμήνιο κύκλο τους. Μια πιθανή εξήγηση της σχέσης δομικού λίπους - εμμήνου ρύσεως, είναι η δυνατότητα μετατροπής των ανδρογόνων σε οιστρογόνα στα περιφερειακά λιποκύτταρα. Η απουσία λοιπόν, ικανού αριθμού λιποκυττάρων περιορίζει τη δυνατότητα αυτή, ελαττώνει τη δραστηριότητα των οιστρογόνων και οδηγεί σε διαταραχές της εμμήνου ρύσεως. Άλλες εξηγήσεις είναι ότι οι αθλήτριες με χαμηλότερα ποσά δομικού λίπους, πιθανώς ασκούνται περισσότερο, στο μεγαλύτερο ποσοστό, είναι υψηλών επιδόσεω...

Άσκηση και Γυναίκα   Βιολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων Καρδιαγγειακό σύστημα.  Οι γυναίκες εμφανίζουν μικρότερη μάζα μυοκαρδίου και μικρότερο συνολικό όγκο καρδιάς από τους άνδρες. Επίσης, έχουν μεγαλύτερη καρδιακή συχνότητα ηρεμίας, αλλά μικρότερη μέγιστη καρδιακή συχνότητα κατά την άσκηση μέγιστης έντασης, συγκριτικά με τους άνδρες της ίδιας ηλικίας. Ο όγκος παλμού, ο συνολικός όγκος αίματος που κυκλοφορεί, η αιμοσφαιρίνη και η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, είναι μικρότερα στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες.   Ηλικία   Μεγ. Πρόσληψη Ο2   21 - 30 38 - 60  31 - 40 34 - 55  41 - 50 30 - 50 Ηλικία     Μεγ. Πρόσληψη Ο2   21 - 30 45 - 70  31 - 40 40 - 65  41 - 50 35 - 60 Ο κίνδυνος αθηροσκλήρωσης των στεφανιαίων αρτηριών είναι κατά πολύ μικρότερος στις γυναίκες μέχρι την εμμηνόπαυση, εξαιτίας του προστατευτικού ρόλου των οιστρογόνων. Αλλά και οι στεφανιαίες αρτηρίες εμφανίζουν ορισμένες ανατομικές διαφορές συγκρι...

Αντενδείξεις για άσκηση στους ηλικιωμένους   Οποιοδήποτε πρόγραμμα γυμναστικής κι αν ακολουθήσουν οι ηλικιωμένοι θα πρέπει πρώτα να προηγηθεί λεπτομερής ιατρικός έλεγχος. Η αναγνώριση των τυχόν προβλημάτων βοηθά στην τροποποίηση και προσαρμογή των ασκήσεων, ώστε αυτές να γίνουν ασφαλείς για την υγεία των ηλικιωμένων, αλλά και αποτελεσματικές. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στη τυχόν ύπαρξη καρδιαγγειακών και αναπνευστικών παθήσεων, στη παρουσία μυοσκελετικών προβλημάτων, στη πιθανή λήψη φαρμάκων, καθώς και στο είδος της διατροφής. Αναφορικά με τον τελευταίο παράγοντα, επιβάλλεται η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου, η οποία θα βοηθήσει στην επωφελή επίδραση της άσκησης στη μάζα των οστών. Τα διουρητικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν προδιάθεση για υπογλυκαιμία, αρρυθμία και ραβδομυόλυση. Άτομα που κάνουν θεραπεία με ινσουλίνη, ίσως χρειαστούν αλλαγή στη δοσολογία. Ακόμη, τα ηρεμιστικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ορθοστατικές διαταραχές και να παρεμποδίσουν τη φυσιολογική θερμορύθμι...

Άσκηση και γυναίκα   Βιολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων Ανάμεσα στα δύο φύλα υπάρχουν τυπικές ανατομικές, λειτουργικές και ψυχολογικές διαφορές. Οι περισσότερο σημαντικές διαφορές είναι οι ανατομικές. Οι μορφολογικές και λειτουργικές διαφορές που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη κίνηση του σώματος είναι : Μυοσκελετικό σύστημα. Ο σκελετός της γυναίκας είναι κατά κανόνα πιο μικρός και ελαφρύς από τον ανδρικό. Ιδιαίτερα μετά την εμμηνόπαυση (μετά την ηλικία των 50 ετών), η εναπόθεση αλάτων στον οστίτη ιστό των γυναικών μειώνεται, και ο κίνδυνος εμφάνισης οστεοπόρωσης είναι μεγαλύτερος απ' ότι στους άνδρες. Ακόμη οι γυναίκες έχουν μικρότερο ύψος και χαμηλότερο κέντρο βάρους σώματος. Η διακρωμιακή διάμετρος είναι μικρότερη στις γυναίκες, όπως και το μήκος των άνω άκρων. Επίσης, είναι μικρότερη η επιφάνεια των παλαμών. το εύρος της πυέλου είναι μεγαλύτερο στις γυναίκες, ενώ μεγαλύτερη είναι και η γωνία Q ή γωνία του τετρακεφάλου, γεγονός που προδιαθέτει για συχνότερες κακώσεις στη...

Τρόποι άσκησης των ηλικιωμένων   Γενική αρχή ενός προγράμματος φυσικής άσκησης θα πρέπει να είναι η προσαρμογή του στις ανάγκες, αλλά και στις δυνατότητες του ηλικιωμένου ατόμου, που εκτιμώνται από τον προσεκτικό ιατρικό έλεγχο που προηγείται. Οι πλέον κατάλληλες ασκήσεις είναι εκείνες που περιλαμβάνουν την κίνηση μεγάλων μυϊκών ομάδων, όπως συμβαίνει στο βάδισμα, το τζόκινγκ, το χορό και τη κολύμβηση. Η άσκηση μικρότερων μυϊκών ομάδων διαπιστώθηκε ότι οδηγεί σε μεγαλύτερη αύξηση της αρτηριακής πίεσης του αίματος καθώς και του καρδιακού έργου. Η ιδανική διάρκεια, συχνότητα και ένταση της άσκησης των ηλικιωμένων δεν είναι απόλυτα καθορισμένη. Γενικά, συνιστάται δύο ημέρες τουλάχιστον άσκηση την εβδομάδα, διάρκειας 20 έως 30 λεπτών, ώστε να υπάρχει η αναμενόμενη ωφέλεια. Για τα άτομα που μόλις ξεκινούν ένα πρόγραμμα άσκησης, συνιστάται σταδιακή δραστηριοποίηση. Συνήθως η έναρξη γίνεται με ασκήσεις διάρκειας 5 έως 10 λεπτών.  Η ένταση της άσκησης συνήθως καθορίζεται από τη δοκιμα...

Άσκηση και τρίτη ηλικία  Στη "τρίτη ηλικία" συμπεριλαμβάνονται τα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 60 ετών. Στην ηλικία αυτή εμφανίζεται μια φυσιολογική σταδιακή παρακμή του ανθρώπινου οργανισμού. Οι μορφολογικές και λειτουργικές αλλοιώσεις και γενικά οι βιολογικές μεταβολές που συμβαίνουν δε θα πρέπει να χαρακτηρίζονται ως παθολογικές καταστάσεις. Αντίθετα, πολλές απ' αυτές είναι καταστάσεις προσαρμογής. Ο ρόλος της φυσικής άσκησης τόσο στη πρόληψη και διαφοροποίηση των μεταβολών αυτών, όσο και στην επιβράδυνση της βιολογικής φθοράς είναι πολύ σημαντικός. Σε προγράμματα φυσικής άσκησης μπορούν να ενταχθούν, μετά από ιατρικό έλεγχο, ηλικιωμένα άτομα, τόσο "υγιή", όσο και με διάφορες παθήσεις. Επίδραση της άσκησης στα διάφορα συστήματα Η συστηματική και προγραμματισμένη φυσική δραστηριότητα ενός ηλικιωμένου ατόμου, επιδρά στα διάφορα συστήματα του οργανισμού με την ποιοτική και ποσοτική μείωση που προκαλεί στις εκφυλιστικές αλλοιώσεις και γενικά στην επιβράδυνση της...

Ξεκούραστες στάσεις και θέσεις του σώματος Πλάγια θέση του σώματος σε μαλακό στρώμα   Το σώμα "βουλιάζει" και τα φυσιολογικά κυρτώματα της σπονδυλικής στήλης μεταβάλλονται. Μετά από μια τέτοια πολύωρη θέση δεν είναι παράξενο να σηκωνόμαστε κουρασμένοι με ενοχλήσεις και πόνο στη σπονδυλική στήλη. Το μαλακό στρώμα κάνει το σώμα να "κρέμεται". Η σπονδυλική στήλη δέχεται άνισες επιβαρύνσεις. Το σκληρό στρώμα δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει στήριγμα σε ένα σώμα που χρειάζεται ανάπαυση. Τα μέρη του σώματος που εξέχουν, είτε το σώμα είναι σε ύπτια θέση, είτε στη πλάγια θέση, δέχονται πίεση από το σκληρό υπόστρωμα.. Το καλύτερο στρώμα που δίνει τη δυνατότητα στη σπονδυλική στήλη να παίρνει τη φυσιολογική θέση είναι αυτό που είναι σταθερό, αλλά ελαστικό. Η σπονδυλική στήλη και η λεκάνη διατηρούν τη φυσιολογική τους θέση. Το ένα πόδι πατάει σε κάποιο στήριγμα και τα χέρια ξεκουράζονται στο μηρό. Η θέση αυτή ξεκουράζει, γιατί μειώνεται η λόρδωση στην οσφυϊκή μοίρα και διατείνο...

Ξεκούραστες στάσεις και θέσεις του σώματος   Κατά τη διάρκεια της ημέρας η σπονδυλική στήλη επιβαρύνεται. Οι μεγαλύτερες επιβαρύνσεις εμφανίζονται στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η κούραση στη σπονδυλική στήλη δεν παρουσιάζεται μόνο σ' αυτούς που κάνουν σκληρή μυϊκή εργασία, αλλά και σ' άλλους που έχουν ελαφριά μυϊκή εργασία. Και στις δύο κατηγορίες εργαζομένων, τα διαλείμματα με την αλλαγή της θέσης του σώματος είναι απαραίτητα για την αποφυγή άσκοπης κόπωσης. Η ξεκούραση πρέπει να γίνεται πριν το άτομο εξαντληθεί από την κούραση ή πριν νοιώσει πόνους στη σπονδυλική στήλη. Η επιβάρυνση στη σπονδυλική στήλη ποικίλει ανάλογα με τη θέση του σώματος. Η ύπτια κατάκλιση με λυγισμένα γόνατα είναι μια θέση που η σπονδυλική στήλη δέχεται τη μικρότερη επιβάρυνση. Μεγαλύτερη χαλάρωση νοιώθει το άτομο όταν τα πόδια του στηριχθούν πάνω σε ένα σκαμνάκι. Πολλές από τις λεγόμενες αναπαυτικές θέσεις ταιριάζουν σε πολλούς, αλλά όχι σε όλους. Η θέση του σώματος π.χ. στην ...

Ασκήσεις ενδυνάμωσης των κοιλιακών και ραχιαίων μυών   Προπόνηση των κοιλιακών και ραχιαίων μυών Η προπόνηση των κοιλιακών και των ραχιαίων μυών συστήνεται στα προπονημένα και απροπόνητα άτομα καθώς και στα άτομα που έχουν ενοχλήσεις στη σπονδυλική στήλη ή βρίσκονται κάτω απο μια θεραπευτική αγωγή. Η ισχυροποίηση των κοιλιακών και των ραχιαίων μυών σταθεροποιεί τον κορμό, προφυλάσσει και μειώνει το φορτίο στη σπονδυλική στήλη. (Morris 1973, Nachemson 1975, Zachrisson - Forsell 1981, Hemborg 1982, Anderson 1954, Hambly 1967, Klausen 1965, Larson 1961, Morris et al 1961). Η αφετηρία για την προπόνηση των κοιλιακών μυών είναι συνήθως με ορισμένες παραλλαγές, η ύπτια κατάκλιση. Γενικά η σύσπαση των κοιλιακών μυών κάμπτει τον κορμό εμπρός και τον στρέφει πλάγια αυξάνοντας έτσι την ενδοκοιλιακή πίεση (Bearn 1961, Morris et al 1961, Waters and Morris 1970). Όταν γίνεται λόγος για τους κοιλιακούς μύες συχνά αναφέρεται η λέξη ενδοκοιλιακή πίεση. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για την εν...

Αξιολόγηση της εκτατικής τεχνικής του άλματος σε μήκος Ελεγχόμενη επιτάχυνση και προετοιμασία για το πάτημα Πλήρης έκταση του ποδιού ώθησης, ενεργητική κίνηση χεριών και γονάτου (βήμα-άλμα) μπροστά και πάνω (φάσεις 1 & 2) Έκταση του κορμού (φάση 3) Προβολή της λεκάνης και κάμψη πίσω των γονάτων (φάσεις 3 & 4) Τα χέρια τεντωμένα ψηλά κινούνται προς τα εμπρός, κάτω και πίσω για την προσγείωση (φάσεις 4-7) Κλίση του κορμού εμπρός (φάσεις 6 & 7) Προσγείωση με παράλληλα πόδια και αποφυγή πτώσης προς τα πίσω   Πηγή : Ο Κλασικός Αθλητισμός στην εκπαίδευση & τον αθλητισμό Ομάδα επιστημόνων συγγραφέων