Ο συναγωνισμός στον Παιδικό Αθλητισμό

 

μέρος 2ον

Σύμφωνα με τον Martens (1976), σε κάθε συναγωνισμό, υπάρχουν τέσσερα (4) συστατικά στοιχεία, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Τα στοιχεία αυτά είναι :

1. Η αντικειμενική κατάσταση του αγώνα

2. Η υποκειμενική κατάσταση του αγώνα

3. Η συμπεριφορά του αθλητή

4. Οι συνέπειες της συμπεριφοράς του αθλητή

Η θεωρία στηρίζεται στην ιδέα πως κάθε κατάσταση έχει διαφορετική σημασία για τον αθλητή. Σε όλες όμως τις παραπάνω καταστάσεις, σύμφωνα με τον Scanlan (1978), υπάρχει το στοιχείο της κοινωνικής αξιολόγησης. Στο πρώτο στοιχείο, της αντικειμενικής κατάστασης του αγώνα, έχουμε τρία (3) είδη κοινωνικής αξιολόγησης :

α. τη συγκριτική (Comparative appraisal)

β. την ανακλαστική (Reflective appraisal)

γ. τη συμβουλευτική (Consulation)

Στην πρώτη περίπτωση (α), υπάρχει αναπόφευκτη σύγκριση του αποτελέσματος, όταν αγωνίζονται τουλάχιστον δύο παιδιά. Έτσι, τα παιδιά δέχονται την αξιολόγηση των ικανοτήτων τους, ανάλογα με την απόδοσή τους και σε σύγκριση με την απόδοση των άλλων παιδιών. Η συγκριτική εκτίμηση είναι πιο έντονη στην περίοδο των 9 με 12 χρόνων.

Στην ανακλαστική εκτίμηση (β), έχουμε πάλι σύγκριση, αλλά μέσα από τις αντιδράσεις των "άλλων" σχετικά με τις ικανότητες του αθλητή. Εδώ περιλαμβάνονται και οι αντιδράσεις των προπονητών, των φίλων, των γονέων κ.λ.π., στην απόδοση του αθλητή.

Τέλος, στη συμβουλευτική εκτίμηση (γ), το παιδί ζητάει να μάθει για την απόδοσή του από τους "άλλους" και προσπαθεί να συγκεντρώσει πληροφορίες για την ικανότητά του.

... συνεχίζεται

Πηγή: Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

Δρ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΓΑΝΗΣ