Επιθετικότητα και βία

 

Το θέμα της βίας μεταξύ των παιδιών, που συμμετέχουν στον αθλητισμό, έχει επίσης εξεταστεί. Φυσικά είναι τεράστιο θέμα και θα αναφερθούν μόνο ορισμένα στοιχεία.

 Ο Smith (1978) προσπάθησε να βρει ποιοί παράγοντες συνεισφέρουν στη βίαιη συμπεριφορά που παρατηρείται στο χόκεϋ επί πάγου. Σε έρευνα που έκανε με 700 παιδιά, βρήκε ότι, τα πιο πολλά, είχαν μάθει "παράνομα" είδη πρακτικής, που έβλεπαν στα παιχνίδια των επαγγελματικών ομάδων. Τα πιο πολλά παιδιά, όπως δήλωσαν, επιθυμούσαν να μάθουν παράνομες "πρακτικές" (χτυπήματα). Σε μία προηγούμενη έρευνα ο Smith (1975) βρήκε πως οι κύριοι υποκινητές της βίαιης συμπεριφοράς των παιδιών στα σπορ ήταν οι φίλοι τους και όχι οι γονείς ή οι προπονητές τους.

Τα υπερβολικά επιθετικά παιδιά φαίνεται ότι προέρχονται από γονείς που τα έχουν απορρίψει και που, συνήθως, μαλώνουν μεταξύ τους. Επίσης, τα παιδιά που εκτίθενται στην άμεση επιθετικότητα των γονέων ή που η επιθετική συμπεριφορά τους προς άλλους ενθαρρύνεται από γονείς, γίνονται πιο επιθετικοί έφηβοι και ενήλικες (Bandura & Walters 1959).

Αρκετά ερευνητικά στοιχεία αναφέρουν πως η έντονη έκθεση των παιδιών στα αγωνιστικά σπορ, ιδιαίτερα αυτά που ενέχουν έναν αντίπαλο, ίσως επηρεάζει τις επιθετικές τάσεις των παιδιών. όμως, αν το μεταγωνιστικό κλίμα οργανωθεί προσεκτικά, με τρόπο που να προσφέρει ευκαιρίες για συνεργασία, τότε οι διαπροσωπικές και οι μεταξύ των ομάδων εχθρότητες διαλύονται (Sheriff, 1956). 

Πηγή: Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΌ

Δρ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΓΑΝΗΣ