Άσκηση και γυναίκα

 

Βιολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων

Ανάμεσα στα δύο φύλα υπάρχουν τυπικές ανατομικές, λειτουργικές και ψυχολογικές διαφορές.

Οι περισσότερο σημαντικές διαφορές είναι οι ανατομικές. Οι μορφολογικές και λειτουργικές διαφορές που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη κίνηση του σώματος είναι :

Μυοσκελετικό σύστημα. Ο σκελετός της γυναίκας είναι κατά κανόνα πιο μικρός και ελαφρύς από τον ανδρικό. Ιδιαίτερα μετά την εμμηνόπαυση (μετά την ηλικία των 50 ετών), η εναπόθεση αλάτων στον οστίτη ιστό των γυναικών μειώνεται, και ο κίνδυνος εμφάνισης οστεοπόρωσης είναι μεγαλύτερος απ' ότι στους άνδρες. Ακόμη οι γυναίκες έχουν μικρότερο ύψος και χαμηλότερο κέντρο βάρους σώματος. Η διακρωμιακή διάμετρος είναι μικρότερη στις γυναίκες, όπως και το μήκος των άνω άκρων. Επίσης, είναι μικρότερη η επιφάνεια των παλαμών. το εύρος της πυέλου είναι μεγαλύτερο στις γυναίκες, ενώ μεγαλύτερη είναι και η γωνία Q ή γωνία του τετρακεφάλου, γεγονός που προδιαθέτει για συχνότερες κακώσεις στην επιγονατίδα στις αθλήτριες. Οι γυναίκες εμφανίζουν μεγαλύτερη ευκαμψία των αρθρώσεων και ιδιαίτερα των αρθρώσεων του αγκώνα και του καρπού. Αυτό κυρίως οφείλεται στη μεγαλύτερη πλαστικότητα που εμφανίζουν οι αρθρικοί σύνδεσμοι.

Το μυϊκό σύστημα της γυναίκας είναι λιγότερο ανεπτυγμένο σε σύγκριση με τον άνδρα. Οι μύες στη γυναίκα αντιπροσωπεύουν το 33% του συνολικού βάρους του σώματος, ενώ στον άνδρα αντιπροσωπεύουν το 40 - 42%. Παρά τις ποσοτικές όμως διαφορές σχετικά με το μέγεθος των μυϊκών ινών, οι ποιοτικές διαφορές, δηλαδή, οι διαφορές ανάμεσα στο τύπο των μυϊκών ινών και στις μεταβολικές δραστηριότητές τους, δεν είναι πολύ σημαντικές για τη πλειοψηφία των μυών ανάμεσα στα δύο φύλα, ιδιαίτερα σε απροπόνητα άτομα. Μετά την ηλικία των 60 ετών, η μυϊκή ατροφία στις γυναίκες είναι μεγαλύτερη από ότι στους άνδρες.

Οι γυναίκες διαθέτουν περισσότερο δομικό λίπος από τους άνδρες. Το γεγονός αυτό αποδίδεται στα διαφορετικά επίπεδα ορισμένων ορμονών, όπως των οιστρογόνων στη γυναίκα. Στις γυναίκες ηλικίας 18 - 25 ετών, το ποσοστό λίπους είναι περίπου 20 - 25% του σωματικού βάρους, ενώ στους άνδρες κυμαίνεται από 8 - 20%. Το μικρότερο ποσοστό εμφανίζεται στους αθλούμενους και το μεγαλύτερο σε άτομα που δεν ασκούνται. Αλλά και ανάμεσα στα διάφορα αθλήματα υπάρχει διαφορετική κατανομή λιπώδους ιστού. Έτσι, π.χ. σε αθλητές δρόμων αντοχής, το λίπος είναι περίπου 4 - 8% του σωματικού βάρους, ενώ η αντίστοιχη τιμή για αθλήτριες αντοχής είναι 6 - 12%. Σε αθλητές κολύμβησης ταχύτητας είναι 5 - 10%, ενώ σε κολυμβήτριες είναι 15 - 25%.

 

...συνεχίζεται

Πηγή : ΙΑΤΡΙΚΗ της ΑΘΛΗΣΗ

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ