ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ

Άσκηση και έμμηνος ρύση

Πιθανά αίτια που οδηγούν σε διαταραχές της εμμήνου ρύσεως στις αθλήτριες αναφέρονται τα εξής :

α) Χαμηλή περιεκτικότητα σωματικού λίπους.

Υποστηρίζεται ότι μια οριακή ποσότητα σωματικού λίπους απαιτείται για την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως (17%),  καθώς και για την διατήρησή της (22%). Κοπέλες, αθλήτριες ή μη, που υποβλήθηκαν σε προγράμματα δίαιτας που οδήγησαν σε μεγάλη απώλεια βάρους, είχαν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών διαταραχών στον καταμήνιο κύκλο τους. Μια πιθανή εξήγηση της σχέσης δομικού λίπους - εμμήνου ρύσεως, είναι η δυνατότητα μετατροπής των ανδρογόνων σε οιστρογόνα στα περιφερειακά λιποκύτταρα. Η απουσία λοιπόν, ικανού αριθμού λιποκυττάρων περιορίζει τη δυνατότητα αυτή, ελαττώνει τη δραστηριότητα των οιστρογόνων και οδηγεί σε διαταραχές της εμμήνου ρύσεως. Άλλες εξηγήσεις είναι ότι οι αθλήτριες με χαμηλότερα ποσά δομικού λίπους, πιθανώς ασκούνται περισσότερο, στο μεγαλύτερο ποσοστό, είναι υψηλών επιδόσεων και βρίσκονται συνεχώς υπό το ψυχολογικό stress κατάκτησης της νίκης.

β) Ρυθμός και ένταση προπόνησης.

Σε αρκετές αθλήτριες, ιδιαίτερα δρόμων αντοχής, έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει μια άμεση συσχέτιση ανάμεσα στο ρυθμό και την ένταση της προπόνησης και στη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της εμμήνου ρύσεως. Βέβαια, υποστηρίζεται ότι η ίδια η άσκηση δεν επιδρά άμεσα στην εμφάνιση των διαταραχών αυτών, αλλά έμμεσα, με την πρόκληση απώλεια βάρους που επιφέρει ή με την πρόκληση διαταραχών του άξονα υποθαλάμου - ωοθηκών, εξαιτίας του stress των αθλητριών.

γ) Ηλικία αθλητριών.

Οι αθλήτριες που ξεκινούν πολύ νεαρές την αθλητική τους δραστηριότητα, εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστά διαταραχές της εμμήνου ρύσεως. Ιδιαίτερα, για όσες ξεκινούν την άθληση πριν από την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως, υποστηρίζεται ότι η έναρξη της τελευταίας, καθυστερεί κατά 5 περίπου μήνες από την αναμενόμενη ηλικία, για κάθε 1 έτος φυσικής δραστηριότητας που προηγήθηκε.

δ) Ορμονικές διαταραχές.

Η ελάττωση των επιπέδων των οιστρογόνων και της προγεστερόνης και η αύξηση των επιπέδων της προλακτίνης σε ορισμένες αθλήτριες, καθώς και η αύξηση των β - ενδορφινών ή άλλων νευροπεπτιδίων στον εγκέφαλο κατά  την άσκηση, που οδηγούν σε ελάττωση της έκκρισης της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών από τον υποθάλαμο, προκαλούν αμηνόρροια ή ολιγομηνόρροια.

ε) Άλλα αίτια.

Η απουσία ορισμένων ουσιών από τη διατροφή, καθώς και το ψυχολογικό "stress", πιθανόν να οδηγούν σε διαταραχές της εμμήνου ρύσεως. Το πιθανότερο είναι ότι περισσότεροι από ένας παράγοντας επιδρούν στην αθλήτρια και προκαλούν διαταραχές της εμμήνου ρύσεως. Η ορθή δίαιτα ή/και η ελάττωση της έντασης της άσκησης, συνήθως αποκαθιστούν σύντομα τις διαταραχές αυτές. Η έντονη άσκηση, καθώς και οι εμφανιζόμενες διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, εφόσον αποκατασταθούν, δεν φαίνεται ότι επηρεάζουν δυσμενώς τη γονιμότητα στις αθλήτριες. Τα ελαττωμένα επίπεδα οιστρογόνων που συνήθως συνοδεύουν τις διαταραχές της εμμήνου ρύσεως στις αθλήτριες, οδηγούν σε ελάττωση της οστικής πυκνότητας (οστεοπόρωση). Έτσι, οι αθλη΄τριες με αμηνόρροια ή ολιγομηνόρροια, εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό από τις ευμηνορροϊκές, κακκώσεις της σπονδυλικής στήλης και του σκελετού των άκρων.

Πηγή : ΙΑΤΡΙΚΗ της ΑΘΛΗΣΗΣ

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ